Ik ga op reis en ik neem mee…

Een koffer vol met leerdoelen, een hart vol met passie voor onderwijs en een hoofd vol met vragen.
Ik ben dit jaar één van de gelukkigen die mee mogen naar de CES-scholen om de CES-principes zelf te gaan ervaren en vooral zelf te gaan voelen.

In de afgelopen jaren heb ik het boekje ‘the essential schools in de VS’ al meerdere malen gelezen, ook heb ik al twee keer het geluk gehad dat er Amerikanen bij ons op afdeling onderwijs zijn geweest. Deze ontmoetingen hebben tot de dag van vandaag tot inspirerend mailcontact geleid. Tot slot ben ik ook bij de studiedag geweest die georganiseerd werd op de Fonkeling. Al aardig wat CES-bagage in mijn koffer dus, maar toch mist het meest essentiële: zelf ervaren. a-tone-of-decency-and-trustdemocracy-and-equity

Vanuit de gesprekken en de studiedag is mij ontzettend bijgebleven dat er een onvoorwaardelijk vertrouwen is. Dit probeer ik ook uit te dragen richting de kinderen op IKC Regenboog. Ik wil ze steeds laten voelen dat ik 100% vertrouwen in ze heb, dat ik in ze geloof. In Amerika hoop ik te zien hoe ik dit lerarengedrag sterker kan maken. Maar ook hoe ik dit door kan trekken binnen de gehele groep. Hoe krijg je een sfeer die veilig is voor ieder kind? Ongeacht afkomst, religie, thuissituatie of wat dan ook.

student-as-worker-teacher-as-coachVanuit deze veilige omgeving wil ik op zoek naar kinderen die leren om zelf te denken. Kritisch zijn op je eigen werk, maar ook kritisch mogen zijn op andermans werk zonder te oordelen. learning-to-use-ones-mind-wellEen goed antwoord of ‘mooi’ eindproduct is minder belangrijk dan het (leer)proces. Hoe zorg ik ervoor dat project-tijd steeds meer vanuit de kinderen gedragen wordt? Hoe maak ik mijn rol meer ondersteunend? Hoe daag ik de kinderen uit tot het beleven van hun meest waardevolle leerproces? Welke vragen stel ik om dit proces te bevorderen? Welke belangrijke factoren van dit proces kan ik meenemen naar ons IKC en mijn klaslokaal?

In de loop der jaren ben ik geïnspireerd geraakt door de CES-principes. Ik ben ook veranderd als leerkracht en merk dat ik sommige CES-principes al een beetje begin uit te dragen. Helaas beland ik ook regelmatig in een strijd met mezelf. Soms vinden theorieën en gevoel elkaar niet. Ik loop soms vast door regels, methodieken en/of werkwijzen die er nou eenmaal zijn of die we nou eenmaal gekozen hebben.  Zo ben ik vanuit mijn rol als taalcoördinator erg benieuwd naar het aanbod op het gebied van lezen en spellen. Binnen deze domeinen hebben wij op ons IKC een methodiek die zijn vruchten afwerpt, maar haaks staat op een aantal principes. Hoe kan het elkaar toch vinden en waar moeten er dan toch echt veranderingen plaatsvinden?  Binnen deze dilemma’s die ik regelmatig tegen komt zit hem zeker ook veel in het durven loslaten en het hebben van vertrouwen. Laat dat nou iets zijn wat bij mij nog niet altijd vanzelfsprekend is…  

Tijdens mijn bezoeken aan de CES-scholen hoop ik uitgedaagd te worden tot het worden van een betere leerkracht. Ik wil door (overheids)regels, methodieken en werkwijzen heen kijken. Niet alles is te vergelijken, maar één ding is zeker: de leerkracht doet er toe! Daarbij maakt het niet uit binnen welk onderwijsconcept je werkt. Vanuit deze gedachte wil ik op zoek naar de betere versie van mezelf.  

Let’s get stronger together….

6 gedachten over “Ik ga op reis en ik neem mee…

  1. Oh Inge, dat in strijd zijn ‘met jezelf’ / de keuzes, ik herken dat enorm. Afgelopen week weer toen ik de ene spellingles na de andere spellingles gaf. Ik geloof overigens niet dat methodieken haaks op CES principes staan hoor. Wellicht moet je de principes wat ‘dieper’ positioneren en wat minder in letterlijk vertaling in werkvormen. Laten we dat onderzoeken!

  2. Precies, Edith! Ik wil idd graag gaan onderzoeken waar het elkaar kan vinden… #zinin

  3. Mooie (leer)vragen stel je jezelf Inge! Mooi om dit te onderzoeken en mee te nemen naar het IKC. Ik weet zeker dat je enorm geïnspireerd terug zult komen en die strijd met jezelf tja die blijft nog wel even………. 😉

  4. Ik vond juf Kitty 2.0
    Jij vindt juf Inge 2.0!
    Mooie leervragen… ben erg benieuwd naar al jouw ervaringen. Maar die gaan we zeker nog delen zodra je terug bent.

  5. Ook ik herken die strijd, nog steeds. Dus Inge, en ook Karlijn, dat duurt voor jullie nog wel even. (hoor hier die “ouwe”😉) Daar is echter echt niets mis mee. Je blijft je leven lang leren, open staan en keuzes maken. Dat is juist zo mooi. We hopen toch dat onze kids dat ook gaan doen. Dat probeer ik ze bij te brengen.
    Inge, ik wens je een fijne, leerzame reis. Kom terug met een koffer vol ervaringen en ideeën. Ik volg je. Liefs Irna

  6. Een herkenbare zoektocht, we zien die ook bij leerkrachten die het traject van Pedagogisch Tact volgen. Op het moment dat je helder krijgt wat voor leerkracht je wilt zijn komen er zaken die minder goed passen bij de leerkracht die je wilt zijn op je pad waarbij je de vraag hebt: Moet dat écht?
    Een mooie vraag is dan hoe je toch trouw kunt blijven aan jezelf…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.