Cup cakes

Voor haar 9e verjaardag heeft onze dochter een bakset gekregen voor het maken van cup cakes. Al 3 dagen gaat het erover, ze wil cup cakes maken. “Ja, zondag, want we moeten eerst nog boodschappen doen”, zeggen we. Op zaterdag is ze zelf vast aan de slag gegaan met de voorbereidingen: het boodschappenlijstje. Op het pak staan de benodigdheden en ze noteert ze op een papiertje. ’s Zondags wil ze mee naar de supermarkt met mij. Heeft haar eigen kar en laadt alles in wat er op haar lijstje staat. Eenmaal thuis wil ze meteen gaan beginnen, maar wij zijn nog met andere dingen bezig, ze moet nog even wachten, maar dat wil ze niet. “Begin dan zelf maar vast”. En ze start, helemaal zelfstandig. Eigenaarschap noemen ze dat. Project-time, maar dan thuis.

Onze zoon komt even later de keuken in. Hij wil meedoen, maar zegt: “ik kan dat niet”. Waarop ik zeg: “je kan dat NOG niet”. Dochter moet 200 gram suiker hebben en komt aan cup_cakesmet een maatbeker. “Is dit 200 gram?”, vraagt ze. Onze zoon: “Dat zijn milliliters, je moet voor gram een weegschaal hebben.” Die staat hoog, dus ik geef hem even aan. En ja, ze gaan verder, samen. Einde van de middag staat er een rekje vol met cup cakes op tafel. Het enige wat ik gedaan heb is de oven aangezet en de weegschaal aangegeven.

Maar hoe zou ik dit gedaan hebben in een klas vol met kinderen? 25- 30 kinderen tegelijkertijd. Ik ben coördinator van de “vakgroep thematisch” en we gaan op school steeds meer met projecten werken, project-time in Berghem. Het staat nog in de kinderschoenen en ons team is nog aan het zoeken naar hoe dat vorm te geven, zodanig dat alle kinderen betekenisvol bezig zijn en een bijdrage kunnen hebben.

Ik ga op de CES scholen met name kijken naar dat stuk van het onderwijs, project-time. Ik hoop/verwacht dat ik na de studiereis antwoord heb op de vraag over hoe je dat aanpakt met een klas vol kinderen.

 

 

4 thoughts on “Cup cakes

  1. Beste Joris,

    Kinderen zijn van nature nieuwsgierig en stappen in het experiment. Voor leerkrachten is het soms lastig om voldoende ruimte hiervoor te maken. Thuis met je eigen kinderen lijkt dat soms gemakkelijker. Je zult in Amerika zien dat dit loslaten ook gaat met meerdere kinderen. Wat denk jij dat je nodig hebt om de ruimte te geven aan alle kinderen in de klas? En wat hebben de kinderen dan van jou nodig?

  2. Hoi Joris,

    Mooi stuk….met precies dat waar we naar zoeken bij ons op school! Kinderen dingen leren en ook de ruimte geven om het zelf te doen…..valt niet mee om los te laten. Ik hoop dat je een aantal vragen beantwoord krijgt zodat we samen ons thematisch werk kunnen vormgeven op een betekenisvolle manier, voorons en de kinderen

  3. Ha Joris,
    Moo om te lezen en ja, het is een prachtige vraag, die je hier neer legt . En…hierop zul je in Amerika ook prachtige antwoorden vinden.
    Vertrouwen hebben…dat is het uitgangspunt. Dat zie je wel bij het mooie resultaat van de cupcakes.
    Ik wens je een geweldige ervaring toe en dat gaat vast lukken.
    Francien

  4. Precies het zelfde als thuis in die keuken met die twee kinderen durf ik dan stiekempjes hardop te denken. Waarbij ook het potentieel van de kinderen onderling in de klas een ijzersterke kan zijn. Goed hoor om dit mee te nemen als onderzoeksvraag. Niet alleen voor een klas, maar ook voor een team, een organisatie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s