Be kind and work hard

Vandaag dag 4. De Mission Hill school. Een school waar ik me thuis voel. Steeds meer voel ik dat ik in mijn klas iets wil en kan veranderen. De slogan van deze school is ‘be kind and work hard’. Dit is alles omvattend mag ik wel zeggen. De beste manier om tot leren te komen.

Na een stevige reflectie ben ik toe aan de veranderingen in mijn groep. Ik wil zo graag maandag beginnen. Een gesprek starten met mijn klas. Wat heb ik gezien en wat zo ik graag met mijn klas willen doen? Het maken van een omgeving waar kinderen aardig zijn voor elkaar en hard willen werken. Een groep/team creëren waar iedereen mag zijn wie hij is. Dat daar rekening mee gehouden wordt, zodat iedereen op zijn eigen wijze kan leren.

Ik weet dat ik dingen kan veranderen. Nu kan ik het gaan doen. Er zijn dingen die ik achter me wil laten en ik weet dat dit het moment is om dat te doen.

 

Terug naar mijn klas

De derde dag van de reis. Vandaag een bezoek gebracht aan de Castle bridge school. Ook vandaag hebben we weer veel gezien, zoals lessen rekenen, schrijven, projecttime en nog veel meer. Verder hebben we ook interessante gesprekken gehad met ouders, leerlingen en leerkrachten.

Het begint me langzaam duidelijk te worden. Respect en de manier van omgaan met elkaar staat bij de scholen die we bezocht hebben hoog in het vaandel. Kinderen voelen zich veilig en vinden het leuk om naar school te gaan. Dit horen we zowel van ouders en leerkrachten als van de kinderen zelf. Kinderen willen graag naar school. Ze hebben leuke leerkrachten en de lessen zijn gevarieerd. Ze hoeven niet steeds stil te zitten op hun plek. Dit werd zeker duidelijk tijdens de gesprekken met leerlingen vandaag.

Het respect, de positieve benadering en de veiligheid die kinderen hier voelen wil ik in mijn klas ook graag nog meer zien. Dit vereist voor mij als leerkracht wel dat ik kritisch ga kijken naar mijn eigen leerkrachtvaardigheden. Er is genoeg wat ik kan veranderen in mijn klas. Toch wil ik beginnen met kleine stappen die misschien toch groot gevolgen kunnen. Die ervoor kunnen zorgen dat er in de klas op een fijne wijze gewerkt kan worden.

Hiervoor is het van belang veel vragen te stellen aan de kinderen. Vragen wat hen bezig houdt, wat zij willen leren en wat zij van school verwachten. Hierdoor krijg ik een goed beeld van het kind. Ik weet waar ik op moet letten. Ik weet wat een kind nodig heeft. Ieder kind is anders en ieder kind vraagt om een andere benadering. Wel moet ieder kind zich fijn voelen wanneer hij of zij op school is. Alles wat een kind doet heeft een reden. Positief blijven geeft het kind vertrouwen.

De komende twee dagen hoop ik nog meer manieren te zien hoe ik het respect en veiligheid voor kinderen kan vergroten.

Het kind als mens

Gisteren in mijn blog gezegd dat het kind wordt gezien als mens in plaats van student.

Vandaag gekeken hoe ik daar mee verder kan gaan. Ook vandaag zag ik in de verschillende klassen dat kinderen heel persoonlijk worden aangesproken. Er is een diepgaande belangstelling naar wat het kind bezighoud. Ze nemen geen genoegen met een half antwoord. Continu wordt er doorgevraagd. 

Wat kan ik doen om nog meer te kijken naar het kind als mens? Wat heb ik daar voor nodig? Hoe kan ik mezelf daarin veranderen?

Het is me niet helemaal duidelijk. Ik zie veel dingen. Wat kan ik ermee. Hopelijk valt het deze week op zijn plaats. Genoeg stof tot nadenken nog deze week.

    

Het kind als mens in plaats van student

De eerste school waar we naar toe gaan is de CPE one. 

De opening van de week. De leerlingen komen samen in een grote zaal waar de kinderen samen liedjes gaan zingen. De saamhorigheid is groot. Er is een verbondenheid tussen kinderen, leerkrachten en ouders.Een geweldige start van de week.

Na de opening terug naar het lokaal. Ouders die komen vertellen. Ik vind het mooi om te zien hoe ook ouders veranderen wanneer hun kinderen naar deze school gaan. Een ouder die niets had met het soort onderwijs dat hier gegeven wordt is geweldig van mening veranderd. Dit is niet in een keer gebeurd. Dit heeft een paar jaar geduurd. Ouders zijn vol lof. 

Kijkend in de lokalen zijn kinderen overal aan het werk. Er liggen kinderen op de grond, er zitten kinderen aan een tafel. Ze helpen elkaar, kijken elkaars werk na. De leerkracht is meer een coach. Kinderen kunnen met vragen bij haar terecht. Zij laat de kinderen vertellen en stelt zelf de vragen. Door in gesprek te gaan met kinderen weten ze wat een kind nodig heeft.

In één klas kwamen de kinderen met suggesties. Een kind wilde de assistent van de leerkracht zijn. Een ander kind wilde graag voor de klas voorlezen ipv de leerkracht. De leerkracht speelt hier mooi op in en laat de kinderen doen wat zij willen.

Er wordt onderscheid gemaakt tussen worktime en projecttime. Bij worktime zijn ze vooral bezig met werkjes zoals schrijven. Bij projecttime zijn ze het hele jaar bezig met één bepaald thema. Kinderen die het hebben over kinderarbeid komen uit op het maken van kleding. Zij gaan zelf kleding maken. Het gaat om het hele proces. Van het denkwerk tot aan een product, maar ook samenwerking is ontzettend belangrijk.

De uitspraak dat een kind mens is en daarna pas student vind ik super. Het kind op zijn gemak stellen en zo tot leren komen. Je ziet eerst veel aandacht voor het kind zelf. 

Dit wil ik ook graag meenemen. Dat ik door met kinderen in gesprek te gaan beter kan helpen en meer begeleiding kan bieden.



Nog even en dan……

Inmiddels zijn we al weer een aantal weken aan het werk. De zomervakantie is voorbij. Toch denk ik nog regelmatig terug aan de vakantie die we hebben gehad. Nog steeds zijn we bezig met het bekijken en uitzoeken van de foto’s. Tijdens het bekijken van de foto’s gaan mijn gedachten toch ook naar november. De reis die wij dan gaan maken met de mensen van SKBO en OOG. Dit is niet zomaar. In de vakantie heb ik alvast een voorproefje gehad van wat komen gaat. Een mooie reis naar de USA. Een reis om nooit te vergeten en dan te bedenken dat ik nog een keer terug mag.

Deze keer om te kijken hoe het onderwijs daar in elkaar zit. Ik ben benieuwd wat voor inspiratie wij op gaan doen. Een ontzettend mooi land waar we veel nieuwe ideeën op zullen doen.

Alweer twee weken zijn we volop aan het werk. De klas heb ik weer in beeld en ik weet waar mijn kansen liggen. De afgelopen periode kwamen ook mijn leervragen voor de CES-reis weer naar boven. Kinderen met verschillende, uiteenlopende niveaus. Toch wil je ervoor zorgen dat ieder kind leert.

Mijn leervragen zijn dan ook:

  • Hoe kan ik ervoor zorgen dat ieder kind lerend bezig is? Dat ieder kind ongeacht welk niveau groeit naar zijn eigen mogelijkheden.
  • Welke vaardigheden heb ik als leerkracht nodig zodat iedereen lerend bezig is.

Ik wil zoveel mogelijk uit mijn kinderen halen. Ik hoop hier ervaringen en ideeën voor op te doen.

Verder ben ik ook weer bezig met ICT. Als ICT-coördinator op de Korenaer komen er weer veel mooie en interessante werkzaamheden op mijn pad. Werkzaamheden waarmee we hopen de kinderen hulp te bieden. Veel materialen gebruiken we al. Computers, tablets, telefoons, enz. worden allen ingezet. Maar doen we wel genoeg. Hoe doen ze dit in de USA?

Mijn andere leervragen gaan dan ook over materiaalgebruik:

  • Welke hulpmiddelen gebruiken ze in de USA om kinderen tot leren te laten komen?
  • Hoe kan ik optimaal gebruik maken van computers en andere soorten devices?

Ik verheug me ontzettend op de CES-reis. Ik hoop antwoord te krijgen op de leervragen die ik heb gesteld. Maar het meeste hoop ik dat ik straks terugkom en kan zeggen dat ik inspiratie en ideeën heb opgedaan waarmee ik de kinderen in mijn klas en op onze school tot betere prestatie kan laten komen.