Parker School

Voortgezet onderwijs vandaag. Prachtig om te zien hoe het vervolg is volgens dezelfde principes. Wat een leerhouding en een vermogen van deze leerlingen hun gevoel, ervaringen, gedachten te kunnen delen!

Leerlingen presenteren hun groei aan de hand van hun portfolio’s. Het denken en spreken op hoger denkniveau valt op. We missen wel andersoortig werk dan alleen wiskunde, science. We missen art, dat wel. Zou het voor ons mogelijk zijn iets vergelijkbaars te organiseren? Ik zie voor me dat kinderen kiezen welk werk hun groei laat zien en waar ze trots op zijn.

Ik vind het een goed plan om samen te komen, te verzamelen wat we beleefd hebben, de meerwaarde te ontdekken, het why van toevoegen bespreken en met een team werken naar verbetering. Welke keuze gaan we maken om onze schoolontwikkeling te versterken? Ook hier zal less is more belangrijk voor me zijn. Ik wil namelijk ook vasthouden aan waar we trots op zijn, de gevoelde meerwaarde van vertrouwen, ‘let go of perfection’ en at ease bewaren!

Wat een inspirerende, verrijkende reis!

 

 

 

Mission Hill

Tijdens de klassenbezoeken veel bijzondere kinderen gezien, instructie individueel en in kleine groepen. Vooral lesgeven vanuit veel rust, vertrouwen in het kind en steeds liefdevol.

Ook deze school is sterk in visueel maken, goede vragen stellen en bespreken wat je leert.

We ontmoeten de bevlogen principal. Ik herken veel overeenkomsten in ons werk tijdens een fijn gesprek. Kinderen een eigen keuze laten maken? Biedt ze de gelegenheid en ruimte, zorg voor materialen. Wat hun doelen zijn? Vraag ze! Dat is het eigenlijk: de gewoonte om verdiepende vragen te stellen vanuit heel veel vertrouwen in het kind.

Hoe kan ik de gedachte ‘zelf voorbeeld zijn, vertrouw en let go of perfection’ blijven vasthouden?

 

 

 

 

 

 

 

Workshops in Neighborhoodschool

Zingen met z’n allen in de school, hoe warm weer! Toch in gesprek of we wat kunnen organiseren voor kinderen en collega’s die hier voor willen gaan?

Meteen de groep in actie gezet. Hoog tempo, denken over autoriteit en wat het voor jou betekent verwerken in verschillende mogelijkheden, spelen eigenlijk, zelf kiezen waarmee. Meest krachtige vond ik dus vandaag dat je op deze manier ervaart hoe kinderen dit beleven. Snel starten, met of zonder plan, is de opdracht wel duidelijk?Vooral hoe je dan leert over jezelf en elkaar als je maar reflecteert. Hoe belangrijk dus: praten over jouw proces, dat van de groep, de verschillen van benaderen, denken, aanpakken. Dan komt leren in beeld! We brainstormen over welke vragen daarbij belangrijk zijn, dat kan ook mét kinderen. Dat past zo mooi bij onze teamontwikkeling!

Hoe kan ik deze sterke ervaring van het zelf ervaren straks gaan gebruiken?

Neighborhood school

Wat me vandaag vooral aansprak was hoe trots kinderen zijn op hun school en hun werk. We kregen een rondleiding van kinderen zelf. Ze raakten niet uitverteld over hun projecten, hun materialen, hun lokalen, wat ze geleerd hadden. Geweldig.

Als ik de lessen van vandaag zie (met z’n allen dezelfde letters schrijven) dan ben ik trots op onze manier van lesgeven, onze instructie, het differentiëren, onze manier van kinderen aan het denken zetten, van kinderen zien.

Wat ik wil onthouden:

  • Alles op deze school wordt gevisualiseerd: rekenen, taakaanpak, hoe schrijf je in je dagboek, welke vraag staat centraal, hoe geef je feedback, wat ik graag hoor, wat ik niet graag hoor bij rekenen etc. Het maakt het leren wel zichtbaar.
  • Gesprekken over het nut, het gevoel, het proces. Kinderen leren veel te verwoorden, leren vragen te stellen, leren zichzelf steeds beter kennen en hoe ze leren. Veel ruimte voor reflectie.
  • En dat alles dichtbij elkaar, op de grond, met veel vertrouwen en rust.

Hoe kan ik ons onderwijs verrijken met deze elementen? Wat kan ik bedenken om dit te bereiken? (Ik denk aan verweven met de sessies die gepland staan, een hele mooie gelegenheid en verdieping, brainstormen met enkele collega’s ter voorbereiding)

Hoe mooi zou het zijn om onze kinderen dan ook met zoveel trots te horen spreken over alles wat ze geleerd hebben!

 

Castle Bridge

Wat een eer om een hele dag gast te zijn op deze school en alle klassen te mogen bezoeken. Wat meteen opvalt is dat kinderen warm en liefdevol worden ontvangen. Kinderen zitten tijdens instructie dicht bij de leerkracht en het instructiebord, veelal op de grond. Ik zie kleine groepen van 16 tot 20 kinderen met wel drie volwassenen om te ondersteunen. Er wordt afwisselend in het engels en spaans les gegeven.

Tijdens de rekeninstructie was er 45 minuten aandacht voor de strategie hoe bepaal ik welke bewerking bij dit verhaal hoort. De som werd klassikaal met fishes uitgerekend mbv tellen, geen strategie voor de bewerking en geen aandacht voor het kind dat verder is. Kinderen mogen zelf kiezen of ze met leerkracht verder gaan of met een partner. Ik herken hierin eigenaarschap. Allemaal werken ze aan dezelfde sommen (het principe goals apply to all students). Extra aandacht bij de leerkracht voor twee kinderen, in het spaans.

We wonen een vergadering van de leerkrachten van de bovenbouw bij, een voorbereiding van de volgende projecttijd. Ieder heeft zich voorbereid op een thema en presenteert de eerste ideeën aan collega’s: er worden taken en chalenges bedacht voor de kinderen. Er is enthousiasme en gedrevenheid bij deze mensen te zien, liefde en passie voor het vak.

Ik woon een spaanse les zinsbouw bij, een boekles, een schrijfles en dan reizen vragen. Wie volgt de leerkracht? Wordt hier doelgericht gewerkt? Gedifferentieerd?

De dag wordt met mooie vragen afgerond: wat vond je echt leuk vandaag? Waar heb je aan moeten werken? Wat is niet opgelost vandaag? Een gesprek met de groep en samen een oplossing bedenken voor de dag van morgen. Er is tijd en aandacht voor het kind en het proces op deze manier.

Veel gezien vandaag. Inspirerend was de saamhorigheid, het warme contact met de kinderen en de reflectie aan het einde van de dag. Morgen kijk ik naar doelgericht werken en differentiatie.

 

 

 

 

 

 

dag van de leraar

Terwijl veel onderwijzend personeel staakt in Den Haag vandaag werk ik aan het verlagen van mijn persoonlijke werkdruk. Mijn eerste blog starten en daar gewoon wat tijd voor maken.

Hoe ga ik de USA reis tegemoet, wat ga ik halen?

Allereerst is het een ontzettende verrijking om andere scholen te kunnen bezoeken, en dan ook nog in USA!

Mijn persoonlijke waarden zijn van betekenis zijn, verbinden en plezier hebben. Zou geweldig zijn als ik ze allemaal kan ervaren deze reis.

Van betekenis zijn door CES principes te vertalen naar onze huidige schoolontwikkeling. Verbinden door met een groep collega’s te gaan en dit avontuur samen te beleven en als dat ook nog met wat plezier kan samengaan ben ik happy.

Dit schooljaar zetten we de schoolontwikkeling voort. Na focus op dim en activerende werkvormen en technieken gaan we verder met het vergroten van eigenaarschap. Van onszelf en van de kinderen.

Vorig jaar zijn er experimenten in de klas uitgevoerd door te starten met werken met eigen doelen van de kinderen. We zien good practise en willen dit graag met team schoolbreed dragen. Suze Emonds spreekt met ons team over de leerkracht vol vertrouwen. Het inspireert.

Onlangs heb ik me verdiept in ‘Leren zichtbaar maken’ (Shirley Clarke). Ook dit sluit aan en inspireert: werken aan een leercultuur, kinderen betrekken bij de doelen, bij het lesgeven, feedbackgesprekken, ga zo maar door. Mondjesmaat deel ik dit met collega’s en we gaan als een speer. Ik hoop dat mijn ervaring in USA aansluit bij onze groei. Ben nieuwsgierig naar de gesprekken tussen leerkrachten en kinderen, de vragen die gesteld worden, hoe eigenaarschap binnen deze scholen wordt gevoed. En zoveel meer eigenlijk, maar ja, less is more 🙂