Reflectie

A tone of decency and trust en Democracy and equity

Ik ben benieuwd of en hoe ik deze principes terug zie en hoe zij het aanpakken dat regels en afspraken een status van normen hebben.

Het zijn democratische scholen , waarin de omgang met elkaar centraal staat.Leraren laten in de dagelijkse omgang met leerlingen merken dat zij hoge verwachtingen hebben van alle leerlingen. Dit doen ze niet door druk, selectie of beoordeling, maar eerder van uitdagen, stimuleren en verleiden op basis van respect en vertrouwen. Ik heb dit op verschillende manieren terug gezien. Bij de kleuters zag ik dat ze een bepaalde opdrachten kregen bij de activiteiten. De leerkracht kwam tussendoor kijken of het lukte en hielp ze verder. Op het eind werd dit nog geëvalueerd. Het proces werd benadrukt en je zag ook dat er mooie producten uit kwamen.

Op Parker High heb ik dit principe goed terug gezien. De kinderen worden daar niet beoordeeld, maar gevolgd in hun proces. Er heerste daar een goede sfeer, je voelde dat daar A tone of decency and trust overal doorheen komen. Je zag daar ook vooral de feedback gesprekken terug komen. De leerkracht is hierbij een inspiratiebron voor de kinderen. Waardoor regels en afspraken een status van normen hebben.

Je zag ook overal veel teksten die er voor zorgden dat kinderen zich geaccepteerd voelden, dat ze mogen zijn wie ze zijn. En dat ze een community zijn. Je zou denken dat bepaalde principes vanzelfsprekend zijn, maar de kracht zit hem denk ik in dit ook echt te onderwijzen en te benadrukken. En hier als leerkracht het goede voorbeeld in geven.

Zie je deze principes ook terug bij het buitenspelen en hoe gaan de kinderen met elkaar om, hoe is het spelgedrag?

Op de Community Charter School in de Bronx hadden ze een speelplaats op het dak. Er was weinig buitenspel materiaal. Het materiaal wat er was , was wel heel leuk. De naam van het materiaal was Imagination Playground.

De leerkrachten speelden daar spelletjes met de kinderen tijdens het buitenspelen. Dit is iets wat we bij ons op school ook willen inbrengen. Een actievere rol van de leerkrachten bij extra buitenspeeltijd.

Op Mission Hill Had je een fantastische speelplaats. Een hele rijke leeromgeving. Er was eenwaterpomp, een soort van dam, struiken , stenen, bakken voor plantjes, thermometers, regenmeters, windmeters, lengtemeters en nog meer. Ik heb hier inspiratie op- gedaan voor onze eigen speelplaats.

Verder blijven kinderen kinderen en moeten ze door middel van confrontaties en kleine conflicten met elkaar om leren gaan en zich zelf weerbaar maken. De leerkrachten leren de kinderen handvaten om het zelf op te lossen. Ik denk dat we daar ook al goed in bezig zijn.

Ik ben geraakt door:

  • De respectvolle manier van omgang en het geduld voor het kind.
  • Hoe alles om het kind heen is gebouwd.
  • De manier van lesgeven.
  • Niet het antwoord is belangrijk maar hoe je tot het antwoord komt.
  • En wie of wat je daarvoor nodig hebt.
  • De rijke leeromgeving.
  • De huiselijke veilige sfeer.
  • De manier van gesprekken /reflecteren met kinderen.
  • De passie en de gedrevenheid van de scholen.
  • Persoonlijke aandacht.
  • Andere manier van beoordelen. Waar zit je in je proces.
  • De manier van praten van de kinderen , het durven presenteren
  • Dat de kinderen mogen zijn wie ze zijn.
  • Verwondering.
  • Bescheidenheid.

Ik ben er van overtuigd dat:

  • Dat er iets is veranderd is in mij sinds ik terug ben. Door alles waardoor ik ben geraakt. Ik weet weer waarom ik het onderwijs in wilde. We moeten weer terug naar de basis. Weer terug naar het kind. Ik vond het een bijzondere ervaring en ik kijk er naar uit dat deze principes steeds meer in ons onderwijs verweven worden. En ik ben blij dat ik in dit proces betrokken mag zijn.

Dit betekent voor mijn handelen:

  • Dat ik het kind centraal zet. Meer persoonlijk contact en meer tijd met de kinderen ga besteden. Dat is waar het om draait. Het kind leren kennen en helpen in zijn proces. Een rijkere leeromgeving creëren. Niet van alles erin stoppen maar er meer uit halen. Ik ben met bepaalde leervragen daarheen gegaan, maar heb veel meer gezien. Het principe personalization  wil ik verder uitdiepen. De kinderen beter leren kennen en dat ze gekend worden.

Dus ga ik :

  • Survey vragen stellen.
  • De maandkalender uitgebreider maken.
  • een kleed in de klas.
  • Foto’s bij de deur met in en uit.
  • Meer huiselijkheid creëren, safe place.
  • Rijkere leeromgeving buiten creëren.
  • Meer kind-gesprekjes voeren. Hiermee gaan we met de Dalton werkgroep ook aan de slag.
  • Meer vragen stellen bij het werken, meer onderzoekende houding creëren.
  • Meer verwondering laten beleven.

 

Neighborhood School

24 november 2015

Neighborhood School

1     Immigration

Zelf les krijgen op de Neighborhood School!

In de kleuterklas gingen we zelf aan de slag met dit thema. How can you use the material to show what you know about immigration or the ideas you have around immigration? We konden kiezen uit verschillende soorten materialen. Mozaiek, klei, kosteloos materiaal, verf, of met de blokken.

Ik had voor mozaïek gekozen. Ik heb mogen ervaren hoe ze mij probeerde uit te nodigen om met haar mee te doen. Dit had ik in eerste instantie niet in de gaten.

Ik merkte in gesprek met de leerkracht dat ze net iets dieper op alles in gaan. En dat is wat ze de kinderen ook leren. Later wordt het in de kring besproken en kunnen ze laten zien wat ze gemaakt hebben. Leuk om zoiets in de eigen klas uit proberen.

3                 5

Zij had voor dit materiaal gekozen, omdat het goed in elkaar past met al zijn verschillende vormen en kleuren, net zoals de verschillende culturen.

 

 

The Bronx

De eerste indruk was: een mooie, gestructureerde school, we werden erg vriendelijk ontvangen. Als de kinderen de school binnen komen gebeurt dit op een rustige manier. We hebben eerst een gespek gehad met de directeur en later zijn we de klassen binnen gegaan.

De klas waar ik naar binnen ging was vrij rumoerig. Er waren drie volwassenen in de klas. Een juf, een assistent en een Special need leerkracht. Zij was er speciaal voor een jongen, die al meteen opviel en bepalend was voor het geluid in de klas. Zij liet ons zien met welk beloningssysteem ze met hem werkte.

img_2024          image

 

‘S ochtends mocht hij uit de bak iets uitzoeken wat hij mee naar huis mocht nemen om mee te spelen. Hij zou dan aan 6 vaardigheden moeten werken.

Deze vrouw was social worker en geeft 1 keer in de week sociaal emotionele lessen rondom gevoelens.

De speelplaats van de kinderen is op het dak. De kinderen hebben daar imagination Playground als materiaal. Het is zacht en je kunt er vanalles mee maken en doen. Dit is voor de jongsten.

image imageimage image

De oudere kinderen mogen met deze kisten spelen. Er werden veel spelletjes met de kinderen gedaan.image

Ik heb weer veel leuke ideeën opgedaan vandaag en veel gezien.

Respect and kindness

Vandaag zijn we naar Mission Hill geweest een school in Boston.
Het is een school met ongeveer 240 leerlingen met kinderen van allerlei culturen. Er zitten maximaal 20 kinderen in de klas. En als het mogelijk is twee volwassenen op de groep.

We hebben eerst een gesprek gehad met Dani en met de principal. Dit gesprek heeft me geraakt. Het was bijzonder om te horen hoe ze over de kinderen en hun visie over de omgang met kinderen praten. Respect voor elkaar is hierin hun grootste kracht.En ze gaan hier heel erg ver in. Er wordt uit liefde en begrip voor de situatie van het kind ook over hun grenzen heen gegaan. Maar ze kunnen dit omdat er een groot vangnet is. De leerkrachten en medewerkers krijgen trainingen om met de moeilijke situaties die ze mee maken om te gaan.Die situaties zijn in de loop der jaren heftiger geworden.Er worden kinderen opgenomen die nergens anders meer terecht kunnen. En ze hebben bij de meesten succeservaringen. Beetje bij beetje zien ze kleine doorbraken.Er zitten ook meerdere specialisten binnen de school.Zo hebben ze samen de verantwoordelijkheid voor de kinderen.

image               image


 

Zo vertelden ze ook over ‘The School to Prison Pipeline’.Dit gaat over gekleurde jongeren die bijv. uit een arm gezin komen, veel geweld en verlies kennen en uit gebroken gezinnen komen. De kinderen groeien in een steeds gewelddadigere wereld op. Ze hebben nog geen vaardigheden ontwikkeld om hier mee om te kunnen gaan. Deze jongens krijgen gedragsproblemen en komen in de gevangenis terecht.
Ze zijn tot de conclusie gekomen dat deze jongeren achter lopen in hun leesonderwijs. Op de Mission Hill proberen ze dit te ondervangen door ‘Reading groups’ te maken. Ze hebben er ook onderzoek naar gedaan of zijn er nog mee bezig om te kijken hoe het komt dat het leesonderwijs stagneert. Heeft het met bepaalde onderwerpen te maken die in de boeken naar voren komen waardoor deze jongeren stagneren. En dit vind ik nou zo mooi aan deze school en aan deze mensen die er werken. Vol liefde en begrip voor de kinderen. Wat hebben deze kinderen meegemaakt dat ze zo zijn?

Hier moet nog een stukje van mijn bevindingen komen , maar dat ben ik ergens kwijt geraakt. Komt eraan 🙂

Parker school

Advisory
image

Ze starten de ochtend met advisory. Het is een soort van kringgesprek en krijgen de kans om even iets te vertellen. In deze kring gebruikten ze de talking puppy 🙂 De juf vertelde ook iets persoonlijk. Ze nemen door wat ze deze dag gaan doen. Het was een gezellig begin van de dag. We hebben een voorstel rondje gedaan en de kinderen gaven aan wat ze fijn vonden aan deze school.
image

Het weekendgesprek


Alle kinderen zitten op de grond. De juf praat met ze over Halloween. De kinderen zijn daar zo enthousiast over dat ze door elkaar heen roepen. Juf Yvon zegt:”Leg je vinger op je neus als je met je papa was” , “Leg je vinger op je hoofd als je met je mama was”.


Het planbord!! Voordat de kinderen gaan werken mogen ze een voor een kiezen wat ze gaan doen. De juf hangt de kaartjes bij de plaatjes. Twee kinderen kiezen voor survey. De onderzoeksvraag is nu: “Do you like Halloween?”


De kinderen gaan aan de slag. Ze gaan de kinderen een voor een langs en plakken de naamkaartjes op.

Het bovenstaande heb ik vandaag gezien passende bij het CES principe : A tone of decency and trust: volwassenen en kinderen voeren feedback gesprekken en ervaren elkaar als gelijkwaardige gesprekspartners. De kinderen mogen de opdracht uitvoeren en zijn daarmee gelijkwaardige gesprekspartner. Ze krijgen het vertrouwen dat ze de opdracht goed uitvoeren. Hier wordt later weer op gereflecteerd. En er komen hier natuurlijk ook meerdere doelen aan bod.
Wat me ook op viel was een wiebelig meisje. De juf zegt: “You are doing it again. You have to controll your body.” Het meisje staat op en gaat een glaasje water drinken. Even later zit ze rustig in de kring.
Later in het gesprek met de leerkracht geeft ze aan dat je niet kunt verwachten dat kinderen de hele tijd stil zitten. Juist dan gaan ze rebelleren. De kinderen zijn niet veranderd, de maatschappij is veranderd. Er wordt teveel van ze verwacht! Dit vind ik passen bij het principe:Democracy and equity.

Wordt vervolgd!

leervragen mireille

A tone of decency and trust:

Volwassenen en kinderen voeren feedback gesprekken met elkaar en ervaren elkaar daarin als gelijkwaardige gesprekspartners. De leraar is een bron van inspiratie voor zijn leerlingen. Er zijn nauwelijks ordeproblemen, want regels en afspraken hebben een status van normen, waar iedereen in de gemeenschap zich aan houdt om erbij te willen horen.

Democracy and equity:

De omgang met elkaar staat model voor de democratische principes, niemand buiten sluiten, gelijkheid.

Ik ben benieuwd of ik deze principes daar ook terug zie en hoe zij het aanpakken dat regels en afspraken een  status van normen hebben. Hoe dit er in de praktijk uit ziet. En zie je dit ook terug bij het buitenspelen. Hoe gaan de kinderen daar met elkaar om. Hoe is het spelgedrag?

Ik wil dit graag bekijken voor de werkgroep Seo. We willen graag het spelgedrag van de kinderen positief bevorderen, dat de kinderen meer tot spel komen, met als gevolg minder conflicten hebben.

Verder heb ik er heel veel zin in. Het zal een grote belevenis worden 🙂