Voor al mijn CES-collega’s

Lieve collega’s,

Jullie naderen het einde van een fantastische reis. Hoofden zitten vol, het kriebelt aan alle kanten om thuis aan de slag te gaan en de twijfel slaat toe. Heel herkenbaar! Door jullie blogs herleef ik mijn eigen CES-reis weer opnieuw.

Heb vertrouwen in jezelf en in wat allemaal mogelijk is. Laat los zoals het was en hou vast wat je nu ervaart en bewaar deze cadeautjes en cadeaus in je rugzak. Thuis, als je weer met twee voeten op de grond staat, kun je gaan uitpakken. Start met de kleinste, deel het en laat iedereen ervan mee genieten en geniet natuurlijk zelf ook. Uiteindelijk komen de grote cadeaus vanzelf aan de beurt.

Enjoy every minute en voor straks, veel plezier met uitpakken!

Sabine Heijdeman

Coach bs De Fonkeling, Tweede Stroming

 

 

Vul die rugzak!

Lieve collega’s SKBO en OOG,

Nog even en dan gaat jullie reis echt beginnen. Nu, na een jaar, kijk ik nog met veel inspiratie terug op mijn reis in 2015.  Veel van wat ik heb gezien was mij al bekend door de manier waarop wij, op de Tweede Stroming, ons onderwijs vorm geven. Toch heb ik veel bagage mee terug genomen. Vooral het vele doorvragen van leraren waardoor het onderwijs zoveel meer diepgang krijgt vond ik geweldig inspirerend. 

Uiteraard heb ik ook gezien dat lokalen groter zijn dan onze gemiddelde klaslokalen, dat de groepen relatief klein zijn en dat er vaak meerdere volwassenen op een groep staan. Je hebt dan de keuze: of je gaat bij alles bedenken ja, maar……dat hebben wij allemaal niet of je gaat bij alles bedenken hoe zouden wij dit vorm kunnen gaan geven in ons onderwijs. Ik weet uit ervaring dat als je voor het laatste kiest er ineens toch heel veel mogelijkheden blijken te zijn. Dat zit hem vaak al in kleine aanpassingen die een grote opbrengst kunnen zijn voor kinderen, ouders en voor jou als leerkracht.

Ik zou dus als tip mee willen geven: laat je inspireren, ga in gesprek met kinderen, kijk, luister, verwonder, bewonder, geniet en vul je rugzak met kansen en mogelijkheden!

Ik wens jullie allemaal een hele mooie inspirerende reis toe en zoals wij zeggen op de Tweede Stroming:

Geniet van al het mooie dat nog op je pad gaat komen!

Sabine Heijdeman, coach Tweede Stroming

Ik ging op reis en nam mee……. Een spiegel!

 

Tijdens mijn allereerste blog schreef ik:

Ik ga op reis en neem mee…….                                 Power-Loc_Kosmetik_Handspiegel_mit_Halter_Elegance_d5d216e5af

Een spiegel!

Ik ga die spiegel gebruiken om te kijken naar de verschillen en de overeenkomsten van de scholen die we gaan bezoeken en de Tweede Stroming. Ik verwacht een feest van herkenning maar verwacht ook nog veel inspiratie mee terug te nemen naar Berghem.

Ik ga die spiegel zeker ook gebruiken om naar mezelf te kijken als persoon en als coach/ collega van de Tweede Stroming. Welk leerkrachtgedrag laat ik zien en herken ik bij mijn CES-collega’s. Welk leerkrachtengedrag laten zij zien dat ik niet beheers. Wat inspireert, stimuleert en motiveert mij hierin om te willen veranderen.

Ik heb deze reis als enorm inspirerend ervaren. Ik heb zoveel gezien, gehoord en zelf ervaren. Daar geniet ik nog steeds iedere dag van. Het was regelmatig een feest van herkenning en ook dat is mooi om te ervaren. Ik heb ook genoeg verschillen gezien. Het verschil in bepaald leerkrachtengedrag heeft mij vooral getriggerd.  Leerkrachten zijn, net als bij ons op de Tweede Stroming, coaches met het grote verschil dat zij steeds maar weer vragen blijven stellen aan kinderen. Ze geven geen antwoorden, ze geven geen informatie maar blijven essentiële vragen stellen waardoor ieder gesprek verdiepend is. Kinderen worden op deze manier uitgedaagd om na te denken over zichzelf, gevoelens, de ander, de omgeving, strategieën, keuzes, materialen, etc. Dit alles zonder te oordelen maar door listen with an open mind.  Dat is zo’n ongelooflijk mooi proces om te zien en te ervaren en dát is nu precies waar het omgaat. Het proces en niet het product!

Ik heb vandaag de spiegel in de hand genomen en als ik erin kijk zie ik mezelf stralen. Ik ben trots omdat ik al best aardig op de goede weg en ik trots dat ik coach mag zijn op de Tweede Stroming. Ik zie mezelf ook stralen omdat er een mooie uitdaging op mij wacht waarmee ik aan de slag ga. Ik ga mij nog meer focussen op het proces en daar ook de tijd voor nemen. Ik ga leren om essentiële vragen te stellen aan de kinderen maar ook aan mijn collega’s waardoor ik meer diepte in mijn/ ons onderwijs kan creëren.

 

 

Mission Hill / leerkrachtengedrag 2

De spiegel die ik mee op reis heb genomen heb ik vandaag eens voorgehouden. Ik herken een aantal dingen van mezelf die ik doe als leerkracht als ik kijk naar leerkrachten op Mission Hill:
* op ooghoogte met kinderen praten
* rustige benadering, geduld
* kinderen serieus nemen
* aandachtig luisteren
* aangeven dat je van vergissingen maken juist veel leert
* kind-coachgesprekken houden
* evalueren van de activiteiten
Ik moet ook erkennen dat ik nu gezien heb dat ik dit wel doe maar dat ik niet de diepgang bereik die ik hier op Mission Hill wel ervaar. Ik moet meer tijd maken en nemen om tijdens gesprekken met kinderen tot echte diepgang te komen. Dat bereik ik door vragen te blijven stellen en niet na 3 vragen te vinden dat het zo goed is. Het proces blijft belangrijker dan het product en een proces heeft echt de tijd nodig om te kunnen groeien tot uiteindelijk een product.

Parker High/ Montessori

Wat ik vandaag vooral ervaren heb is het onvoorwaardelijke geloof en vertrouwen in de mogelijkheden van ieder kind (Maria Montessori).
“Everybody can climb that mountain!

image

In mijn werk als leerkrachtencoach is vertrouwen de basis van alles. Daarnaast is mijn motto: “eerst de relatie dan de les”. Passend bij a tone of decency and trust. Dat wil ik vooral blijven doen (en mezelf hierin scherp houden) starten vanuit een basis van vertrouwen en zoals een van de leerlingen zo mooi omschreef: ” start with an open mind”.

Mission Hill Boston/ leerkrachtengedrag

Mooi is de wijze waarop leerkrachten kinderen benaderen. Steeds vanuit respect, zonder oordeel en met veel geduld. Eindeloos geduldig blijven leerkrachten (ongeacht wat een kind zegt of doet) op een kalme toon in gesprek met het kind. Ze praten niet tegen het kind maar met het kind. Ik heb zelf redelijk veel geduld maar heb ook zeker grenzen. De grens is bij mij bereikt als het gedrag van een kind de veiligheid van andere kinderen binnen de unit in gevaar brengt.
Het kind heeft zeggenschap en wordt als serieuze partner gezien ongeacht de leeftijd.  Leerkrachten zijn echt coaches die je begeleiden in je verdere groei naar volwassenheid. Leerkrachten spreken vanuit de “ik”-vorm. Ik zie dat je het moeilijk hebt….., ik heb er last van dat…., ik waardeer het dat …etc. Vragen die leerkrachten stellen zijn uitnodigend en open. Mag ik je een suggestie geven? Mag ik je helpen? Wat wil je leren? Hoe zou je dit kunnen onderzoeken? Hoe kom je aan informatie? Kinderen mogen keuzes maken en worden uitgedaagd om ook een keer iets te kiezen wat ze nog niet gedaan hebben doordat een leerkracht aangeeft dat het misschien leuk is om een keer een andere keuze te maken.
Leerkrachten werken vanuit passie en liefde en stralen dat ook uit. Ze maken soms lange dagen maar als ze daardoor een kind net een klein stapje verder kunnen helpen dan is tijd niet belangrijk. Ook voor leerkrachten geldt: Be kind and work hard.

image